15 marca, tydzie\u0144 po swoich 96 urodzinach, odszed\u0142 od nas na wieczn\u0105 szycht\u0119, Nestor polskiego g\u00f3rnictwa, mgr in\u017c. Bogus\u0142aw Roskosz. <\/strong><\/p>\n\n\n\n Ostatnie miesi\u0105ce \u017cycia Dyrektora to trudna walka z chorob\u0105. Znosi\u0142 j\u0105 dzielnie i z typowym dla Niego poczuciem humoru opowiada\u0142 o niej. Niestety, obecny czas pandemii, nie pozwala\u0142 na odwiedziny, ale od czego s\u0105 telefony. Ostatni raz rozmawiali\u015bmy dwa tygodnie przed Jego urodzinami. Jak zawsze Dyrektor by\u0142 w pogodnym nastroju, cho\u0107 jak m\u00f3wi\u0142 \u201ewkurza mnie to le\u017cenie, ju\u017c nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107, aby wzi\u0105\u0107 sztucer i i\u015b\u0107 do lasu\u2026\u201d. My\u015blistwo mia\u0142 w sercu od zawsze i na zawsze.<\/em> Gdy zadzwoni\u0142em do Niego z \u017cyczeniami w dniu urodzin nie odebra\u0142. Nie oddzwoni\u0142 \u2013 a zawsze to robi\u0142! W moim sercu pojawi\u0142 si\u0119 l\u0119k. A potem ta wiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra mimo s\u0119dziwego wieku Dyrektora, spad\u0142a na nas jak grom z jasnego nieba. Drogi Bogusiu, Dyrektorze, Przyjacielu \u2013 spoczywaj w pokoju!<\/em><\/p>\n\n\n\n Pomimo\nzas\u0142u\u017conego wieku, Dyrektor Roskosz do ko\u0144ca emanowa\u0142 niezwyk\u0142a energi\u0105 i\nwitalno\u015bci\u0105. By\u0142 sta\u0142ym uczestnikiem spotka\u0144 barb\u00f3rkowych i innych uroczysto\u015bci\nzwi\u0105zanych ze swoj\u0105 pierwsz\u0105 kopalni\u0105. Swoimi niezwyk\u0142ymi opowie\u015bciami z\npi\u0119knego i barwnego \u017cyciorysu potrafi\u0142 zaabsorbowa\u0107 ka\u017cdego s\u0142uchacza do tego\nstopnia, i\u017c s\u0142uchaj\u0105c Go czas zaczyna p\u0142yn\u0105\u0107 innym rytmem. Niewiarygodna pami\u0119\u0107\ndo nazwisk, dat i zdarze\u0144 wzbudza\u0142a szczere zdumienie ka\u017cdego, kto mia\u0142 okazj\u0119\nporozmawia\u0107 lub pos\u0142ucha\u0107 Dyrektora.<\/p>\n\n\n\n Wiele os\u00f3b\ns\u0142ysza\u0142o to nazwisko, niekt\u00f3rzy, prawid\u0142owo, kojarz\u0105 je z kopalni\u0105 \u201eStaszic\u201d,\nale zapewne na tym ich znajomo\u015b\u0107 tej niezwykle barwnej i zas\u0142u\u017conej dla\npolskiego g\u00f3rnictwa sylwetki si\u0119 ko\u0144czy. Poni\u017cszy tekst pozwoli, w du\u017cym\nskr\u00f3cie, przybli\u017cy\u0107 sylwetk\u0119 \u015bp. Bogus\u0142awa Roskosza.<\/p>\n\n\n\n Bogus\u0142aw Roskosz \u2013 pierwszy dyrektor Kopalni \u201eStaszic\u201d – 1959 \u2013 1967.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kiedy przy dyrektorze Roskoszu m\u00f3wi\u0142o si\u0119, \u017ce historycznie jest pierwszym dyrektorem KWK Staszic, On zawsze ripostowa\u0142, \u017ce faktycznie to by\u0142 drugim dyrektorem, poniewa\u017c funkcje t\u0119 przez pierwsze dwa miesi\u0105ce sprawowa\u0142 Tadeusz Lis. A dopiero po jego \u015bmierci, dyrektorem Staszica zosta\u0142 pan Bogus\u0142aw. Tyle, \u017ce Tadeusz Lis de facto nawet nie zd\u0105\u017cy\u0142 tej kopalni zobaczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n Urodzi\u0142 si\u0119 7 marca 1925 r. we Lwowie i w tym ukochanym dla niego mie\u015bcie sp\u0119dzi\u0142 okres mi\u0119dzywojenny. Pochodzi\u0142 z nauczycielskiej rodziny, jego ojciec urodzi\u0142 si\u0119 w Horodnicy i pierwsz\u0105 posad\u0119 obj\u0105\u0142 w szkole w Buczaczu, dziadek urodzi\u0142 si\u0119 w Kopyczy\u0144cu i uczy\u0142 w \u015aniatyniu, a pradziadek Franciszek by\u0142 stolarzem w Gross Strehlitz, dzisiaj Strzelce Opolskie. <\/p>\n\n\n\n W 1937 roku uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 im. Zofii Strza\u0142kowskiej we Lwowie i rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w III gimnazjum im. Kr\u00f3la Stefana Batorego. By\u0142 w tym czasie cz\u0142onkiem 23 Lwowskiej Dru\u017cyny Harcerskiej. Za sowieckiej okupacji Lwowa uko\u0144czy\u0142 VII i VIII klas\u0119 \u015bredniej szko\u0142y. W czasie okupacji niemieckiej pracowa\u0142 jako goniec i t\u0142umacz w Landinspektion Lemberg-Land. R\u00f3wnocze\u015bnie by\u0142 cz\u0142onkiem organizacji podziemnych drukuj\u0105c gazetki i ulotki. Ze Lwowa wyjecha\u0142 w maju 1944 roku do Krakowa na polecenie swojego szefa z organizacji M.M. Wojtowicza ratuj\u0105c si\u0119 przed aresztowaniem przez sowiet\u00f3w. W lipcu 1944 pracowa\u0142 przymusowo przy budowie okop\u00f3w w rejonie Brzeska, mieszkaj\u0105c u rodziny w Bochni. W 1945 roku po zdaniu matury w gimnazjum im Kr\u00f3la Kazimierza Wielkiego w Bochni, zaraz w styczniu 1946 roku, po zdaniu egzaminu, rozpocz\u0105\u0142 studia na Wydziale Elektromechanicznym Akademii G\u00f3rniczej w Krakowie.<\/p>\n\n\n\n Zawsze z dum\u0105 pokazywa\u0142 pami\u0105tki rodzinne, zdj\u0119cia z przedwojennego Lwowa,\nindeks swego ojca z 1905 roku, z czas\u00f3w studenckich na Uniwersytecie Lwowskim,\nsw\u00f3j akt ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Nawet w tym wa\u017cnym momencie \u017cycia los by\u0142 Jego\nsprzymierze\u0144cem, gdy\u017c \u015blubu udziela\u0142 Mu w Krakowie kanonik\u2026 Karol Wojty\u0142a. Pan\nBogus\u0142aw z dum\u0105 pokazywa\u0142 podpis naszego Papie\u017ca na akcie ma\u0142\u017ce\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n W tamtych czasach – g\u0142\u0119bokiej komuny – ludzie z takimi \u017cyciorysami mieli\npowa\u017cne trudno\u015bci, aby zaistnie\u0107. Raczej niszczono ich. Propaganda sukcesu\nklasy robotniczej preferowa\u0142a w tamtym okresie zupe\u0142nie inne \u017cyciorysy. Liczy\u0142\nsi\u0119 wszak rodow\u00f3d robotniczo – ch\u0142opski.<\/p>\n\n\n\n Bogus\u0142aw Roskosz potrafi\u0142 opowiada\u0107 histori\u0119 swego \u017cycia z takim przej\u0119ciem, \u017ce w jednej sekundzie s\u0142uchacz dawa\u0142 si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107 w jego \u015bwiat. Posiada\u0142 ogromny zbi\u00f3r fotografii, na kt\u00f3rych znajdowa\u0142y si\u0119 setki postaci. Niewiarygodne by\u0142o to, \u017ce ka\u017cd\u0105 posta\u0107 na tych zdj\u0119ciach potrafi\u0142 wymieni\u0107 z imienia, nazwiska, pe\u0142nionej funkcji, a nawet koligacji rodzinnych i zawodowych! Zawsze z wielkim o\u017cywieniem i z zadziwiaj\u0105c\u0105 pami\u0119ci\u0105 komentowa\u0142, niczym zawodowy sprawozdawca, wspomniane fotografie, zar\u00f3wno te osobiste jak i te dokumentuj\u0105ce powstawanie Kopalni \u201eStaszic\u201d oraz pierwsze lata jej pracy.<\/p>\n\n\n\n Jego dziadek by\u0142 powsta\u0144cem styczniowym, ojciec absolwent Uniwersytetu Lwowskiego, profesorem w gimnazjum. Uczy\u0142 \u0142aciny, greki i niemieckiego w III gimnazjum im. Stefana Batorego we Lwowie. Matka r\u00f3wnie\u017c pracowa\u0142a jako nauczycielka. Indeks ojca wype\u0142niony jest starannym kaligraficznym pismem, a jego wyk\u0142adowcy to same \u015bwietne nazwiska: prof. Twardowski, prof. Sroko, poeta Kasprowicz. Ten indeks to prze\u00adpi\u0119kna i warto\u015bciowa pami\u0105tka.<\/p>\n\n\n\n Wojna kilkakrotnie rozdziela\u0142a i \u0142\u0105czy\u0142a rodzin\u0119. Po wojnie wszyscy\nzamieszkali w Bochni. O swoich studiach pan Bogus\u0142aw m\u00f3wi, \u017ce by\u0142y to\npionierskie czasy. Z Bochni, jak wspomina\u0142, doje\u017cd\u017ca\u0142 do Krakowa na w\u0119glarce.\nTo tylko 40 km, a jecha\u0142 a\u017c dob\u0119. To by\u0142y czasy, gdy jeszcze nie by\u0142o\nakademik\u00f3w. W latach 1945 – 1950 studiowa\u0142 w Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej (cho\u0107,\njak sam podkre\u015bla, by\u0142a to jeszcze Akademia G\u00f3rnicza). W czasie studi\u00f3w bra\u0142\nczynny udzia\u0142 w Kole Naukowym Elektromechanik\u00f3w, a od 1948 roku by\u0142 jego\nsekretarzem. Prac\u0119 dyplomow\u0105 obroni\u0142 w 1950 roku na Wydziale\nElektromechanicznym (Sekcja G\u00f3rnicza) z wynikiem bardzo dobrym i otrzyma\u0142\nstopie\u0144 in\u017cyniera elektromechanika g\u00f3rniczego oraz stopie\u0144 magistra nauk\ntechnicznych.<\/p>\n\n\n\n Zdumiewaj\u0105cym, by\u0142 fakt, \u017ce do 2019 roku, w ostatni\u0105 sobot\u0119 maja, spotyka\u0142\nsi\u0119 on z \u017cyj\u0105cymi jeszcze kolegami, absolwentami jego rocznika (w 2020 roku\nspotkanie si\u0119 nie odby\u0142o z powodu pandemii). <\/p>\n\n\n\n W 1959 roku pan Bogus\u0142aw, s\u0142u\u017cbowo, po raz pierwszy po wojnie, odwiedzi\u0142 sw\u00f3j ukochany Lw\u00f3w. Ponownie by\u0142 tam w 1961 roku, a kolejno w 1967, 2002 i 2003 roku. Zdj\u0119cia \u201eswojego\u201d, przedwojennego Lwowa zawsze pokazywa\u0142 ze wzruszeniem, wynikaj\u0105cym ze szczeg\u00f3lnego przywi\u0105zania do tego miejsca. Zawsze powtarza\u0142, \u017ce do ko\u0144ca swoich dni Lw\u00f3w b\u0119dzie jego ukochanym miastem.<\/p>\n\n\n\n Z niewiarygodn\u0105 pami\u0119ci\u0105, mimo up\u0142ywu dziesi\u0105tk\u00f3w lat, potrafi\u0142 opisa\u0107 szczeg\u00f3\u0142y z budowy kopalni. Lata pi\u0119\u0107dziesi\u0105te to og\u00f3lnie by\u0142y ci\u0119\u017ckie czasy. Szukano wroga klasowego, wszechobecna by\u0142a „bezpieka”. Dyrektor Roskosz wspomina rok 1953. W\u00f3wczas by\u0142 przes\u0142uchiwany. Trzy razy pisa\u0142 \u017cyciorys. Uratowa\u0142 go przypadek. Wida\u0107 by\u0142o, \u017ce tamte prze\u017cycia ci\u0105gle w nim tkwi\u0142y. Powtarza\u0142:\u201d...przed takimi rozmowami \u017cegna\u0142o si\u0119 z najbli\u017cszymi, a nawet zostawia\u0142o obr\u0105czk\u0119 \u017conie”<\/em>. Sam si\u0119 nieraz zastanawia\u0142, sk\u0105d u Niego takie pok\u0142ady szcz\u0119\u015bcia i zwyk\u0142ego fartu, kt\u00f3re pozwoli\u0142y Mu funkcjonowa\u0107 i odnale\u017a\u0107 si\u0119 tamtej rzeczywisto\u015bci. Zawsze pami\u0119ta\u0142, aby w \u017cyciorysie podawa\u0107 – ojciec nauczyciel, bro\u0144 Bo\u017ce profesor!<\/p>\n\n\n\n Po\u015brednio, ojciec du\u017co Mu pom\u00f3g\u0142, gdy\u017c Dyrektor Roskosz, po latach stwierdzi\u0142,\n\u017ce niewiarygodne jest to, \u017ce na wielu r\u00f3\u017cnych \u017cyciowych zakr\u0119tach, czasem w\nniebezpiecznych i wr\u0119cz zagra\u017caj\u0105cych \u017cyciu okoliczno\u015bciach pomagali mu albo\nuczniowie ojca, albo jego koledzy z gimnazjum.<\/p>\n\n\n\n Pierwsza praca po studiach (od 1 lipca 1950 roku), to Kopalnia \u201eBierut\u201d\nw Jaworznie – Szyb \u201eHelena\u201d. Pracowa\u0142 tam prawie rok na stanowisku sztygara.\nBy\u0142 w\u00f3wczas pierwszym, powojennym in\u017cynierem na kopalni. Nast\u0119pnie od I\nstycznia 1951 do maja 1959 roku pracowa\u0142 na Kopalni \u201eKo\u015bciuszko-Nowa w budowie\u201d,\ngdzie pe\u0142ni\u0142 kolejno stanowiska kierownika dzia\u0142u maszynowego, starszego\ninspektora inwestycyjnego, g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera g\u00f3rniczego. To by\u0142a pierwsza\nkopalnia, kt\u00f3r\u0105 budowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n Potem to ju\u017c budowa\u0142 \u201eStaszica\u201d – 1\nczerwca 1959 zosta\u0142 powo\u0142any na dyrektora kopalni \u201eStaszic\u201d (w budowie), a po\njej uruchomieniu 20 lipca 1964 na dyrektora kopalni \u201eStaszic\u201d.<\/p>\n\n\n\n Dyrektor Roskosz, zapalony my\u015bliwy, sw\u00f3j pierwszy pobyt na \u201eStaszicu\u201d\nokre\u015bli\u0142 jednym zdaniem: \u201e…to by\u0142\nmatecznik dzik\u00f3w i pi\u0119kny iglasty las „<\/em>. <\/p>\n\n\n\n Decyzja o budowie Kopalni \u201eStaszic\u201d zapad\u0142a w 1958 roku, a roboty\nrozpocz\u0119\u0142y si\u0119 faktycznie od 1959 roku. Jako ciekawostk\u0119 mo\u017cna doda\u0107, \u017ce\nw\u00f3wczas walczy\u0142y ze sob\u0105 dwie koncepcje. Jedna m\u00f3wi\u0142a o rozbudowie, kopalni\n\u201eWieczorek\u201d poprzez dr\u0105\u017cenie nowych szyb\u00f3w, drug\u0105 by\u0142a budowa nowej kopalni.\nPierwsze prace to karczowanie las\u00f3w. W planach za\u0142o\u017cono, \u017ce Kopalnia \u201eStaszic\u201d\nma rozpocz\u0105\u0107 \u201efedrowanie\u201d w 1964 roku. Daty uruchomienia kopal\u0144 to standardowo\nw tamtych czasach: 1 maja, 22 lipca lub 4 grudnia \u2013 \u201eBarb\u00f3rka\u201d. Na otwarcie KWK\n\u201eStaszic\u201d wypad\u0142a data 22 lipca. <\/p>\n\n\n\n Jako anegdot\u0119 Dyrektor Roskosz opowiada\u0142, \u017ce tylko jedna kopalnia zosta\u0142a\notwarta z dziwn\u0105, nietypow\u0105 dat\u0105 – 1 pa\u017adziernika – by\u0142a to Kopalnia\n\u201eKo\u015bciuszko Nowa\u201d \u2013 ale nikt nie kwestionowa\u0142 tego faktu z obawy, \u017ce mo\u017ce nie\nzna\u0107 jakiej\u015b \u201ewa\u017cnej daty\u201d. <\/p>\n\n\n\n Biura \u201eStaszica\u201d urz\u0105dzono tymczasowo nad przedszkolem, na pi\u0119trze willi\nUthemanna. Dyrektor Roskosz zamieszka\u0142 w dawnej ameryka\u0144skiej kolonii, w\nmieszkaniu o powierzchni, bagatela ponad 250 m2, <\/sup>ze \u015bmiechem\nwspomina\u0142, \u017ce by\u0142o ponad trzydzie\u015bci okien do umycia i \u017cadna sprz\u0105taczka z\nkopalni nie da\u0142a si\u0119 na tak\u0105 \u201efuch\u0119\u201d nam\u00f3wi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Budowa Kopalni \u201eStaszic\u201d to najpierw g\u0142\u0119bienie szybu II zjazdo\u00adwego. Potem powsta\u0142 szyb I. Na szybach budowano pocz\u0105tkowo wie\u017ce tymczasowe. W kolejnym etapie rob\u00f3t na szybie II stawiana by\u0142a wie\u017ca ostateczna, a potem hala nadszybia. P\u00f3\u017aniej w szybie I zlikwidowano klatki i \u015blizgiem budowana by\u0142a na nim wie\u017ca.<\/p>\n\n\n\n Wspomina\u0142, \u017ce: „Pieni\u0105dze nie\nby\u0142y przy budowie problemem<\/em> – materia\u0142\nby\u0142 problemem\u201d.<\/em> Wszystko zale\u017ca\u0142o od zarad\u00adno\u015bci. znajomo\u015bci i uk\u0142ad\u00f3w w\nfabrykach i zak\u0142adach produ\u00adkuj\u0105cych materia\u0142y. Cz\u0119sto w tych problemach\npomagali kole\u00addzy, bowiem okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce pracuj\u0105 w\u0142a\u015bnie tam, gdzie\nprodukuje si\u0119 po\u017c\u0105dany materia\u0142.<\/p>\n\n\n\n Jako przyk\u0142ad podaje, \u017ce gdy budowano Hut\u0119 \u201eKatowice\u201d, to na \u015al\u0105sku by\u0142\ntotalny brak cementu. Wszystek cement milicja kiero\u00adwa\u0142a do budowy tej huty.<\/p>\n\n\n\n R\u00f3wnie wielkim problemem w tamtych czasach byli ludzie do pracy.\nPocz\u0105tkowo przy budowie Kopalni \u201eStaszic\u201d pracowali \u017co\u0142nierze i wi\u0119\u017aniowie –\nzw\u0142aszcza przy karczowaniu las\u00f3w. Potem troch\u0119 miejscowych i ludzie z\n\u201ewerbunku” z Polski. Fluktuacja za\u0142ogi by\u0142a bardzo wysoka i to stanowi\u0142o\nproblem. Na przyj\u0119tych 2000 pracownik\u00f3w pozostawa\u0142o 1200 os\u00f3b. Jednocze\u015bnie by\u0142\nto okres rozleg\u0142ych \u015bwiadcze\u0144 socjalnych dla za\u0142ogi, zgodnych zreszt\u0105 z\npowszechn\u0105 zasada, w tamtym okresie, opieku\u0144czo\u015bci socjalistycznego pa\u0144stwa.\nHumorystycznie ju\u017c dzi\u015b brzmi\u0105 wspomnienia dyrektora, \u017ce gdy nie wys\u0142ano na\ndarmowe, fundo\u00adwane przez \u201eStaszic\u201d, ferie lub letnie kolonie odpowiedniej\nilo\u015bci dzieci i m\u0142odzie\u017cy w ramach tzw. akcji socjalnej, to pracownicy odpowie\u00addzialni\nza to mieli obni\u017cone lub wstrzymane premie!<\/p>\n\n\n\n Dyrektor Roskosz uwielbia\u0142 wraca\u0107 wspomnieniami do wizyt oficjeli na \u201eStaszicu\u201d. Byli tu sekretarze partii, ministrowie g\u00f3rnictwa a tak\u017ce, ciekawostka, brat Fidela Castro – Raul, prezydent Kuby do 2018 roku, oraz wiele innych, zagranicznych delegacji. Przy tej okazji zawsze opowiada\u0142 z wielkim humorem (cho\u0107 sytuacja by\u0142a dramatyczna), jak to jego, \u00f3wczesnego dyrektora Kopalni \u201eStaszic\u201d, gdy pewnego dnia kopalni\u0119 mia\u0142a odwiedzi\u0107 \u201ewa\u017cna\u201d zagraniczna delegacja, nie wpuszczono na jej teren. \u201eNie ma pana na li\u015bcie”<\/em> – oznajmi\u0142 mu urz\u0119dnik ochrony rz\u0105du, mimo \u017ce komen\u00addant stra\u017cy przemys\u0142owej widz\u0105c dyrektora salutowa\u0142. Ale dyrektor Roskosz poradzi\u0142 sobie i w tej sytuacji \u201e\u2026zna\u0142em wszyst\u00adkie dziury w p\u0142ocie, wi\u0119c przedostanie si\u0119 na teren kopalni nie by\u0142o dla mnie \u017cadnym problemem”.<\/em><\/p>\n\n\n\n Z dniem 1 lipca 1967 zosta\u0142 przeniesiony do Katowickiego Zjednoczenia Przemys\u0142u W\u0119glowego na stanowisko inspektora kopalni, pe\u0142ni\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji ds. Rekonstrukcji Kopal\u0144. Od dnia 1 lutego 1969, zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko naczelnego in\u017cyniera dla Pola Zachodniego (przysz\u0142ej kopalni \u015al\u0105sk), kopalni Wujek. Pe\u0142ni\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie funkcj\u0119 kierownika ruchu zak\u0142adu g\u00f3rniczego dla tej cz\u0119\u015bci kopalni Wujek. W dniu 25 lutego 1970, Minister G\u00f3rnictwa i Energetyki powo\u0142a\u0142 go na Cz\u0142onka Sta\u0142ego Zespo\u0142u Problemowego ds. Efektywno\u015bci Inwestycji, a 1 stycznia 1976 zosta\u0142 przeniesiony do kopalni Lenin (Weso\u0142a) na stanowisko g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera inwestycji.<\/p>\n\n\n\n 1 kwietnia 1980 roku, po wielu latach pracy w kopalniach, pan Bogus\u0142aw Roskosz odszed\u0142 na zas\u0142u\u017con\u0105 emerytur\u0119. <\/p>\n\n\n\n Od 1951 roku by\u0142 cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Wychowank\u00f3w AGH (w chwili \u015bmierci \u2013 najstarszym, \u017cyj\u0105cym cz\u0142onkiem), a Cz\u0142onkiem SITG od 1950 roku. Pe\u0142ni\u0142 mi\u0119dzy innymi funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego k\u00f3\u0142 SITG Kopalni \u201eStaszic\u201d i Kopalni \u201e\u015al\u0105sk\u201d. Od 1998 roku przewodniczy\u0142 G\u0142\u00f3wnej Komisji Senior\u00f3w SITG. Na XXIV Walnym Zje\u017adzie SITG, 26 pa\u017adziernika 2007 nadano mu godno\u015b\u0107 Honorowego Cz\u0142onka SITG. Posiada mi\u0119dzy innymi: Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi za budow\u0119 i uruchomienie Kopalni \u201eKo\u015bciuszko-Nowa\u201d (1954), Krzy\u017c Oficerski O.O.P. za budow\u0119 i uruchomienie Kopalni \u201eStaszic\u201d (1964), Sztandar Pracy II klasy za budow\u0119 i uruchomienie Kopalni \u201e\u015al\u0105sk\u201d (1974). Od 1953 roku jest Cz\u0142onkiem Polskiego Zwi\u0105zku \u0141owieckiego. Za spo\u0142eczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 we w\u0142adzach zwi\u0105zku otrzyma\u0142 w 2004 roku Z\u0142oty \u201eZ\u0141OM\u201d – poz\u0142acany listek d\u0119bowy, najwy\u017csze odznaczenie \u0142owieckie, ustanowione w 1929 roku. Dyrektor Roskosz z dum\u0105 opowiada\u0142, \u017ce w\u015br\u00f3d jego trofe\u00f3w jest m.in. wieniec koz\u0142a dziesi\u0105taka o muzealnej warto\u015bci!<\/p>\n\n\n\n Bogus\u0142aw Roskosz<\/strong> jest patronem Ko\u0142a Zak\u0142adowego Stowarzyszenia Wychowank\u00f3w AGH KWK \u201eMurcki-Staszic\u201d, gdzie z wielkim zaanga\u017cowaniem uczestniczy\u0142 we wszystkich spotkaniach Wychowank\u00f3w AGH organizowanych przez to Ko\u0142o. <\/p>\n\n\n\n By\u0142 bardzo\nofiarnym i pogodnym Seniorem. Corocznie ze swojej emerytury przekazywa\u0142\nbezinteresownie okre\u015blone \u015brodki na fundusz Akcji Zapom\u00f3g Stowarzyszenia. <\/p>\n\n\n\n W roku 2016 otrzyma\u0142 zaszczytny tytu\u0142 Honorowego Cz\u0142onka Stowarzyszenia Wychowank\u00f3w Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie, wchodz\u0105c tym samym do bardzo elitarnej grupy, wybitnych absolwent\u00f3w AGH, dla kt\u00f3rych zarezerwowane jest miejsce na specjalnej tablicy pami\u0105tkowej znajduj\u0105cej si\u0119 w hallu g\u0142\u00f3wnym budynku A-O w AGH.<\/p>\n\n\n\n Dla zainteresowanych polecam ksi\u0105\u017ck\u0119 Ma\u0142gorzaty Szejnert \u201eCzarny Ogr\u00f3d\u201d, gdzie w tre\u015bci niejednokrotnie przewija si\u0119 nazwisko pierwszego dyrektora kopalni \u201eStaszic\u201d. <\/p>\n\n\n\n W marcu 2020 roku w gronie przyjaci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119towa\u0142 swoje 95 urodziny b\u0119d\u0105c jeszcze w pe\u0142ni si\u0142.<\/p>\n\n\n\n Opracowanie:<\/p>\n\n\n\n Piotr Ubowski<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Budowniczy i pierwszy dyrektor Kopalni Staszic w Katowicach. Honorowy cz\u0142onek Stowarzyszenia Wychowank\u00f3w AGH. To kolejna, wielka wyrwa w rodzinie Stowarzyszenia Wychowank\u00f3w AGH. Jeden z ostatnich absolwent\u00f3w jeszcze Akademii G\u00f3rniczej, bowiem studiowa\u0142 w latach 1945-1950 na<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4090,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-4085","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4085","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4085"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4085\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4095,"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4085\/revisions\/4095"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4090"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4085"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4085"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/swagh.agh.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4085"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"http:\/\/galaxy.agh.edu.pl\/~swagh\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/Obraz3.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/galaxy.agh.edu.pl\/~swagh\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/Obraz2-1024x682.jpg\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"http:\/\/galaxy.agh.edu.pl\/~swagh\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/Obraz1-1024x682.jpg\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/figure>\n\n\n\n